CE-logo op een sticker? Dit is wat je moet weten over "onuitwisbaar"

Normaal gesproken wordt het CE-logo onlosmakelijk met het product verbonden. Maar wat als er geen ruimte is voor een directe markering en je het logo toch op een sticker aanbrengt? Is dat wel conform de strenge Europese regelgeving?

De EU-richtlijnen stellen drie harde eisen aan de CE-markering: deze moet zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar op het product zijn aangebracht. De term "onuitwisbaar" (in de praktijk vaak geïnterpreteerd als "blijvend" of "niet-verwijderbaar") is hierin cruciaal. Het betekent in essentie dat de markering gedurende de gehele verwachte levensduur van het product aanwezig moet blijven, zonder dat deze door normaal gebruik, slijtage of weersinvloeden vervaagt of loslaat.

Het fundamentele probleem met stickers

Een sticker — zelfs een industriële variant met hoogwaardige lijm — is per definitie mechanisch of chemisch te verwijderen. Vaak lukt dit al met warmte, een speciale lijmverwijderaar, of simpelweg door er met een scherp voorwerp onder te peuteren. Dat maakt een "onuitwisbare sticker" binnen de context van productwetgeving bijna een contradictie.

Een strikte toezichthouder of marktverwerkingsautoriteit kan tijdens een controle simpel redeneren:

"Dit is een sticker > de sticker is verwijderbaar > de markering is dus niet onuitwisbaar > de CE-markering is niet conform."

Dit zorgt direct voor een grijs gebied en brengt grote juridische en financiële risico's met zich mee.

Hetzelfde geldt voor een metalen typeplaatje dat met dubbelzijdige tape of lijm is gemonteerd. Hoewel het materiaal robuuster is, blijft de verbindingsmethode (de lijmlaag) gevoelig voor oplosmiddelen en hitte. Het risico op non-conformiteit blijft hiermee nagenoeg gelijk.

De hiërarchie van conformiteit: Wat is veilig?

Om discussies met inspecteurs te voorkomen, kun je de montagemethoden indelen van onveilig naar 100% conform:

• Gewone sticker: Eenvoudig verwijderbaar. Niet conform.
• Industriële sticker / Gelijmd typeplaatje: Moeilijk verwijderbaar, maar chemisch of met hitte te lossen. Risicovol.
• Vastgeschroefd of geklonken plaatje: Alleen verwijderbaar met gereedschap. Wordt in de praktijk (onder de Blue Guide van de EU) algemeen geaccepteerd als conform.
• Gelast typeplaatje: Niet te verwijderen zonder het product permanent te beschadigen. Volledig conform.
• Directe markering (Graveren, frezen, lasermarkeren): Het logo maakt fysiek deel uit van het product. 100% conform.

Wanneer mag een sticker wél? (De uitzondering)

Volgens de Europese wetgeving is een sticker of een markering op de verpakking/handleiding alléén toegestaan als het aanbrengen op het product zelf technisch of economisch onmogelijk is.

Denk hierbij aan:

• Te kleine afmetingen: Het product is simpelweg te klein om de minimale CE-hoogte van 5 mm te waarborgen. -Materiaalbeperkingen: Directe markering zou de werking of veiligheid van het product aantasten (bijv. bij bepaalde medische hulpmiddelen of explosieveilige componenten).

Belangrijk: Als fabrikant moet je deze onmogelijkheid zélf kunnen aantonen en onderbouwen in het Technisch Dossier. Kun je dat niet, en was er fysiek wel ruimte voor een gravering of schroefplaat? Dan is de sticker direct non-conform.

Praktische tip: De 'Wrijftest'

In veel geharmoniseerde normen (zoals de EN-IEC 62368-1 voor elektronica) wordt onuitwisbaarheid getest middels een wrijftest: 15 seconden wrijven met een in water gedrenkte doek, gevolgd door 15 seconden met een in petroleumether gedrenkte doek. Blijft de sticker zitten en is het logo leesbaar? Dan doorstaat het de technische norm, al blijft de discussie over 'verwijderbaarheid' met een kritische inspecteur altijd bestaan. Kies bij twijfel dus altijd voor mechanische fixatie of directe lasermarkering.